Overgewaardeerd

[12 FEBRUARI, 2014]

De laatste ‘SADK’ dateert van twee weken geleden. Vandaag op 12 februari 2014 kijk ik terug naar die tijd, 28 januari.. met enigszins heimwee, toen zag het leven er anders uit. Ik moet mijn excuses aanbieden aan iedereen die ik voor 28 januari heb verteld dat wij als westerse mens de plank volledig mis slaan. Onze evolutie was al opgehouden, maar toen de aarde na 28 januari verder draaide, zijn wij achteruit gedraaid. Terug in de tijd, van de verlichting naar de middeleeuwen. Toen ik vanochtend op stond en mijn excrement plonste in het water van mijn doorontwikkelde beerput, realiseerde ik het mij: Vanaf vandaag op 12 februari 2014, zijn we begonnen aan de tweede middeleeuwen.

De pest is terug, in zijn moderne vorm, het verspreid zich rap, wat ooit geconcentreerd bleef bij onze minder ontwikkelde medemens is onderhand uitgezaaid naar een epidemie en ik vrees mijn beste lezers.. dat we hier mee te kampen krijgen op pandemisch niveau. De pest, die vanaf 1347 tot +- 1351 heerste werd ook wel de Zwarte Dood genoemd. Maar tegenwoordig in ons social-media tijdperk, is hier een andere term voor in het leven geroepen.. ‘Neknominatie’

De Neknominatie, de handeling van het compenseren van een niet volledig volgroeid geslachtsorgaan door middel van het in één keer wegdrinken van een bepaalde hoeveelheid alcohol. Wat ooit begon als een zelfreiniging van mijn minder geliefde medemens dat volledig mijn steun had. Waar ik voor bereid was de Darwin Awards in mijn achtertuin te houden met rode loper, celebrities en inspirerende speeches is helaas uitgegroeid tot een ziekte dat zelfs mensen die ik van waarde acht heeft geïnfecteerd. 

Hierbij doe ik een emotionele oproep aan mijn lezers, alstublieft, help deze kinderen in nood. Wat lijkt op onzekerheid en stoerdoenerij van tranentrekkende zielig niveau is in werkelijkheid een furieuze hersenaandoening. Tolereer dit niet.. schakel professionele hulpverlening in, hopelijk is het nog niet te laat.

Afbeelding

Terwijl ik mijn tranen van mijn wangen veeg wil ik graag door gaan met het onderwerp van dit artikel, de olympische spelen.. die als het aan mij lag nog steeds afgeschaft waren. De Romeinen hebben dit ooit gedaan en het destijds vervangen met gladiatoren gevechten. De enige manier dat ik met mijn volle verstand, naar de spelen zou kijken is als er gladiatoren gevechten waren. Iets wat er echt om doet, iets wat nou echt zo spannend is dat je zwetend en trillend naar de televisie kijkt, iets om leven en dood. In dit geval zou het leuk zijn terug te gaan naar de middeleeuwen en daarvoor. 

Maar niet naar deze overbetaalde, overgewaardeerde, obsessieve sportfanaten die knikkende knieën krijgen en huilen om een honderdste van een seconde. Die als ze gewoon doen waar ze voor betaald worden onthaald als ‘Helden’ en ‘Grootheden”. Die geroemd worden door onze zeer inspirerende koning en zijn dochter van een Argentijnse oorlogsmisdadiger-echtgenote. Het volk ziet iets in deze sporters dat ik niet zie. De schaatsers die in principe een Europese variant van NASCAR uitoefenen. (Zeer geliefd bij inteelt rednecks in de zuidelijke staten van de VS), Rodelen dat eigenlijk een term is voor professioneel sleetje rijden, curling.. serieus?? Het schaatsen van een rondje op levensgevaarlijk hoge snelheden, sleetje rijden met snelheden van 140 kilometer per uur.. wat is hier heldhaftig aan? Als ik mij te pletter zou rijden met deze snelheden dan eis ik ook een gouden plak en een heldenstatus! En ik sta op uit mijn graf als Willem ‘Willy’ Alexander niet persoonlijk op mijn begrafenis mij een lintje geeft!  

De Nederlandse sporters worden in onze media geportretteerd als inspiratie bronnen. Iets wat er bij mij absoluut niet in gaat. Zo’n Sven Kramer bijvoorbeeld, meervoudig olympisch kampioen en zesvoudig wereldkampioen allround schaatsen. De beste meneer is nog geen 27 jaar oud.. waar haalt hij de tijd vandaan om dit te doen? Vraag mij af of hij ooit heeft moeten werken, of een school heeft moeten af maken? Ik heb soms te weinig tijd om ‘s ochtends te douchen voordat ik moet werken, laat staan te trainen voor olympisch niveau schaatsen! Denk dat het bij mijn moeder en die van jou het er ook niet in gaat als we zouden zeggen. “Ik stop ermee, met school en werk, ik ga alleen nog maar schaatsen”. Je kijkt naar bevoorrechte over het paard getilde kinderen die niet willen opgroeien maar willen spelen.. Het schaatsen van een rondje is één keer leuk om te zien, twee keer kan nog, maar na de derde keer zou het toch wel tot je moeten doordringen dat dit nogal monotoon is. Ik heb meer gefascineerd gekeken naar vliegen die de liefde bedreven op mijn muur dan naar dit soort simpele activiteiten.

Het is nooit door mijn schedel gedrongen waarom het interessant is om een sport te bekijken, om te kijken hoe een ander actief is terwijl je zelf vet zit te wezen op de bank. Hoe abnormale denkwijze je moet hebben om jezelf emotioneel afhankelijk te laten zijn van een wedstrijd waar jij geen invloed in heb. De enige reden waarom je jezelf druk mag maken om wedstrijdsporten is als je belang hebt bij overwinning. Als je de desbetreffende sporter zelf heb getraind, als je op een participerende partij heb gewed bijvoorbeeld, anders is het simpelweg abnormaal. 

Als dit nog niet genoeg is is de media ook nog eens bezaaid met interviews, commentaren en opmerkingen van de sporters. Het feit dat er professionele sporters zijn is al iets dat mij verbaast. Maar alstublieft.. en ik zou bijna weer een emotionele oproep doen. Laat deze mensen niet praten in het openbaar. Iemand die zijn of haar leven in het teken stelt van een spelletje heeft nooit en te nimmer iets te melden waar ook maar menig weldenkend mens in geïnteresseerd zou moeten zijn. Termen als ‘Ik reed de ronde van mijn leven’, ‘ik moet doorzetten en aanpakken’ ‘meer combineren’  en ‘vollebak er voor gaan’ zouden geen statements moeten zijn die de krantenkoppen halen en het nieuws. Dit zijn termen die je gebruikt voordat je naar het toilet gaat en als je er van af kom. 

Laten we ophouden met miljoenen te steken in professioneel aangelegde speelplaatsen voor ‘volwassenen’ in onstabiele gebieden. De koning zijn mening over de wedstrijden te vragen en het vervolgens te rapporteren. Te praten over de sporters alsof we ze persoonlijk kennen, steunbetuigingen schrijven voor ‘onze jongens’ en deze overgewaardeerde strakkepakjesdragers niet afbeelden als strijders en helden.. bij voorbaat dank.  

David de Ridder

12-2-2014

Ik ben David, 22 jaar. Woonachtig in het inspirerende progressieve en vooral dynamische Zeeuws Vlaanderen. Ben een vouwer, geen propper. Ik haat een hoop, ik hekel meer. Ik schrijf hier graag het één en ander over.

Tagged with:
Posted in Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: