Uitlaatklep

AfbeeldingSchrijven zou voor mij niet leuk zijn als het niet kon dienen als uitlaatklep. Iets wat ik, zoals hier onder te lezen is, heerlijk heb gepraktiseerd vandaag. Het is alweer een tijdje geleden dat ik een paar uiteenlopende onderwerpen heb gekozen en die met uitleg heb voorzien. Het kunnen uiten van mijn soms gegronde en ongegronde ongenoegen over zaken die in mijn hoofd extreem hoog kunnen oplopen maakt soms net het verschil tussen het wezen van een massamoordenaar en een amateur/hobby schrijver.

“Recht Hebben”

Ken je dat? Van die mensen waar je in eerste instantie al geen hoge hoed van op heb. Waar je dan omdat je waarschijnlijk geforceerd ben door slechte keuzes in het leven mee zit opgescheept in dezelfde ruimte. Dit type mens heeft vaak ook de tik om zijn of haar onkunde te moeten uiten door halfslachtige praat die je door experts kan analyseren en ook hun in verwarring achterlaat. Vaak is het uiting van onvrede en ongenoegen over hun omgeving. Dan breekt het moment aan.. het moment dat zij de woorden uit hun mond laten rollen “Maar daar heb ik toch recht op?” of die zin die je aan het denken zou moeten zetten “Daar heb JIJ recht op!” 

De arrogantie die deze mensen over zich heen hebben om met een onderontwikkeld brein en een helaas doorontwikkeld spraakvermogen te denken dat ze ergens recht op hebben kan niet in passiviteit zowel fysiek als verbaal worden geuit. De aderen in mijn kop spatten spontaan als er gedacht word dat omdat iemand bestaat, dat zij recht hebben op ook maar iets. Je zou blij moeten zijn dat de lucht die je ademt gratis is en niet vervuild! Niemand is beter dan een ander, niemand zou meer recht moeten hebben dan een ander. Wat een ontzettend vaag begrip is dat ook “Het recht hebben”, deze term kan enkel in het leven zijn geroepen door mensen met chronische ontevredenheid en jaloezie. Alles wat je krijgt of wat je aangewaaid komt, neem dat aan als een absoluut geluk en probeer die dingen ook te waarderen. Want je bent nou eenmaal niet geweldig en leuk genoeg om zomaar vanwege je bestaan recht heb op zaken. 

Jonge Koppeltjes

Prachtig om ze te observeren. Dit grut dat denkt dat ze iets hebben met elkaar dat volwassen en ontwikkeld is. Dat op veelte jonge leeftijd al niet meer weet wat ze met hun tijd en vrijheid moeten doen en zich dan maar storten op een ander. Dat ook lijkt te denken dat hun persoonlijk geluk in zijn totaliteit afhangt van een ander persoon. Iets wat ongeveer net zo riskant is al jongleren met molotov cocktails. (Brandbommen). Het vervelende hier aan is ook nog eens dat, in tegenstelling tot het stel dat na vijfendertig lange jaren huwelijks in het openbaar niks met elkaar te maken wil hebben, dit jonge grut niet van elkaar af kan blijven. En zelfs zo ver gaan als hun “geluk” te digitaliseren en het te vertalen in social media posts met het niveau van een slechte over geromantiseerde Disney film.

Voor iemand die zijn of haar vervelende onvolwassen en aanhankelijke gedrag niet onder stoelen of banken kan steken wil ik graag zeggen: Niemand geeft er om. Niemand geeft stiekem om jou geluk, foto’s van jou en diegene waarmee je het verhoogd risico tot geslachtsziektes deelt zijn allerminst niet interessant. Wat jij heb is net als een gedicht, alleen maar mooi voor diegene die het maakt. Maar hou ons er alstublieft buiten! Bij voorbaat dank.

Zwaar leven

Tegenwoordig ben je niet meer interessant als je een normaal leven heb als je niet continu je ellende in het rond bazuint. Als niemand je een keer aankijkt en zegt dat ze medelijden met je hebben. In een samenleving waar individualisering steeds groter word zoeken we ook steeds gekkere dingen om aandacht mee te genereren. Vrijwel iedereen heeft in het leven mooie momenten en minder mooie momenten. Der zijn ontwikkelingen waar je blij mee mag zijn en die je verschrikkelijk vind. Maar met een tijd waar nog steeds de meeste mensen minstens een uur per dag voor de televisie zitten en zich laten indoctrineren door soapseries en andermans ellende aanschouwen omdat ze zelf een te leeg bestaan hebben, wil ik het gewoon niet horen. De minste dingen worden al gepakt als ellendig en zwaarmoedig. Wat we ook om handen weten te krijgen om te zorgen dat een ander zich zou bekommeren om je. “En toen spoelde het toilet niet door en moest ik de ontstopper pakken, maar die was kwijt, dus moest ik er speciaal eentje kopen. Mijn hele dag verpest!” Wees blij dat je een saai leven hebt soms, dat er niks heel serieus aan de hand is. Creëer geen problemen als je ze niet heb, dat maakt je echt geen interessanter persoon. Je leven is niet zwaar, hoeft ook niet zwaar te wezen. Kappen hiermee dus.

David de Ridder

04-05-2014

 

Ik ben David, 22 jaar. Woonachtig in het inspirerende progressieve en vooral dynamische Zeeuws Vlaanderen. Ben een vouwer, geen propper. Ik haat een hoop, ik hekel meer. Ik schrijf hier graag het één en ander over.

Tagged with: , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Uncategorized
One comment on “Uitlaatklep
  1. tim says:

    goed geschreven en beschreven. al wil ik wel achterlaten dat je het hebt over individualiserende samenleving waarin we steeds gekker doen voor aandacht. keizers en koningen deden in de oudheid de gekste dingen voor aandacht. door de digitalisering is dit gewoon makkelijker voor de gewone mens. en word dit gestimuleerd door vaak de omgeving. in dit kleine zeeuws vlaanderen is deze drang des te groot omdat het makkelijk is om je boodschap over een grote spanwijdte te verspreiden omdat iedereen onbewust het doorgeeft door de kleine en vooral jaloerse gemeenschap waar we in leven. al bij al bedankt voor het interessante stukje en succes met schrijven in de toekomzt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: